چالش های والدین در رویارویی با تولد نوزاد نارس
تولد زودهنگام نوزاد، چه مشکلاتی برای والدین ایجاد میکند؟

مشکلات نوزادان نارس
بیشتر نوزادانی که نارس متولد میشوند، به علت عدم تکامل سیستمهای مختلف بدن، قادر نیستند بدون حمایت و کمک دیگران، بیرون از رحم به زندگی خود ادامه دهند. به همین دلیل، این نوزادان پس از تولد به بخش مراقبتهای ویژه نوزادان (NICU) یا بخش نوزادان منتقل میشوند و چندین روز یا حتی در برخی موارد، تا چندین ماه، در این بخشها نگهداری میشوند. علت نگهداری نوزادان نارس در این بخشها این است که سیستمهای بدن آنها بهدرستی کامل شوند تا بتوانند بهخوبی نفس بکشند، تغذیه کنند و بدون حمایت، رشد نمایند و برای زندگی خارج از رحم، آماده شوند.
نوزادانی که زودتر و نزدیک به هفتۀ ۳۲ بارداری (اندکی پس از ۸ ماهگی) متولد میشوند، نمیتوانند بدون دستگاه، تغذیه کنند، نفس بکشند و گرمای بدنشان را حفظ کنند. اما وقتی در بیمارستان میمانند و بیشتر رشد میکنند، میتوانند بیمارستان را ترک کنند.
نوزادانی که زودتر از ۲۶ هفتگی (اندکی قبل از ماه ششم) به دنیا میآیند، احتمال بیشتری دارد که دچار مشکلات جدی شوند. هرچه میزان نارس بودن نوزاد بیشتر باشد، احتمال وقوع اتفاقات ناخوشایند و حتی ناگوار برای او، بیشتر خواهد شد.
والدین و مدیریت صحیح واکنش به تولد نوزاد نارس
جدایی از نوزاد برای والدین نگرانکننده است، بهخصوص وقتی با بخش مراقبتهای ویژه مواجه میشوند که دارای دستگاههای مختلف، شلوغ و پر تردد است. از طرفی، در بخش مراقبتهای ویژه، امکان برقراری ارتباط بین والدین و پرسنل بخشها در روزهای اول، بهسختی فراهم میشود. به همین دلیل، بیشتر والدین از اینکه نوزادشان را در بخش، تنها بگذارند و بیمارستان را ترک کنند، احساس ناخوشایندی دارند.
استرس یا تنش به مجموعه واکنشهای عمومی انسان نسبت به عوامل ناسازگار و پیشبینینشده داخلی و خارجی اطلاق میگردد. فشار روانی (استرس)، تجربهای همگانی و عمومی است که هر کس بهدفعات آن را در زندگی خود احساس میکند. فشار روانی، نتیجۀ تعامل بین منابع مختلف فشار و فرد است. یک موقعیت مشابه برای تمامی افراد استرسزا تلقی نمیشود و اختلافات فردی از نظر شخصیتی و تجارب زندگی، منجر به بروز واکنشهایی متفاوت به یک فشار روانی خواهد شد. نحوۀ واکنش هر فرد در مقابل عامل استرسزا، مخصوص خود اوست؛ ولی نکتۀ مهم، شناخت نوع واکنش و تشخیص زمانی است که فرد تحت استرس قرار دارد.
علائم استرس در چهار زمینۀ افکار، واکنشهای جسمی، احساسات و رفتار، طبقهبندی میشوند که آشنایی با این علائم موجب میشود که فرد با واکنشهای خود در مقابل استرس، آشنا شود و بهتر بتواند با آن مقابله کند؛ زیرا مادامی که فرد نداند چه زمانی تحت استرس و فشار قرار دارد، قادر به مقابلۀ سازگارانه با آن نخواهد بود. ازاینرو، مشاهده، مطالعه و شنیدن محتوای این تجارب برای والدین کمککننده خواهد بود.
در ادامه، فهرستی از چالشها و نگرانیهایی ارائه میشوند که والدین در هنگام تولد نوزاد نارس با آنها روبرو خواهند شد:
- نوزاد نارس یا کموزن ممکن است به دلیل جثه کوچک و سیستم گوارشی توسعهنیافته، دچار مشکل در تغذیه شود. همچنین، ممکن است ریههای او، رشد نکرده باشند که منجر به بروز مشکلات تنفسی میشود.
- نوزاد نارس احتمال دارد در تنظیم دمای بدن خود مشکل داشته باشد. در نتیجه، در معرض خطر ابتلا به یرقان قرار میگیرد که باعث زردی پوست و چشم میشود. نوزاد نارس یا کموزن ممکن است مستعد ابتلا به مشکلات پوستی مانند اگزما و بثورات پوستی باشد.
- والدین نوزاد نارس یا کموزن، احتمالاً نگران سلامت و رشد نوزاد خود هستند.
- نوزاد نارس یا کموزن ممکن است به اقدامات پزشکی مانند تزریق خون و لولهگذاری، نیاز داشته باشد. این امر میتواند از نظر احساسی برای والدین چالشبرانگیز باشد.
- ممکن است نوزاد نارس به دلیل عدم رشد سیستمهای بدنش مجبور شود خدمات پشتیبانی تنفسی مثل تهویه مکانیکی یا اکسیژن درمانی دریافت کند. انجام آزمایشهای تشخیصی مانند آزمایش خون و تصویربرداری برای بررسی سلامت و رشد نوزاد، مقولهای چالشبرانگیز برای والدین نوزاد نارس تلقی میشود.
- احتمال دارد نوزاد نارس یا کموزن به دلیل سیستم ایمنی توسعهنیافته بیشتر مستعد ابتلا به عفونت باشد. بعلاوه، تأخیر در رشد، بهخصوص رشد مهارتهای حرکتی، رشد زبان و تأخیر در مکیدن شیر مادر به دلیل ضعیفبودن بیش از حد بدن، مشکلاتی هستند که اغلب در نوزاد نارس، مشاهده میشوند.
- والدین نوزاد نارس یا کموزن ممکن است استرس عاطفی و اضطراب بیش از حد را تجربه کنند. علت این استرس، عدماطمینان والدین و مواجهه با چالشهای مراقبت از یک نوزاد شکننده است که آگاهی آنان از روند درمان، این مشکلات را مرتفع میسازد. به همین منظور، در پلتفرم آنلاین بهداشت تیوی، مراحل و پیگیریهایی که لازم است والدین دراینخصوص از آنها آگاه باشند، در دو قسمت بهتفصیل، آموزش دادهایم.
مراقبت خانواده محور
مراقبت خانواده محور در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان، والدین را تشویق میکند تا نقش فعالی در مراقبت از نوزاد خود داشته باشند. بهاینترتیب، والدین میتوانند در توانایی خود برای مراقبت از فرزندشان، اطمینان بیشتری حاصل نمایند و در تصمیمگیریهای مراقبتی – بهداشتی کودک خود، مشارکت بیشتری با گروه پزشکان و پرستاران داشته باشند.
برای کاهش اضطراب و نگرانیهای والدین سعی کردهایم تا در دوره مراقبت و نگهداری از نوزادان نارس، اطلاعاتی درباره شرایط نوزادان نارس، مشکلات حاد و بعدی آنها و همچنین خدمات بخشهای مراقبت ویژه نوزادان، ارائه دهیم.
عناوین و فهرست مندرجات فیلم عملی مراقبت و نگهداری از نوزادان نارس، در پلتفرم آموزشی بهداشت تیوی ارائه شدهاند. همچنین، عناوین مفصلتر، در حدود سه ساعت کتاب صوتی – تصویری، در بخش ویدئو بوک وبسایت بهداشت تیوی، در دسترس هستند.